Göçmen Ailelerin Çocukları: Travmalar ve Umutsuzluklar

O kişinin kafasında derin vazgeçilmez yara izi vardı. Savaşta başına bir mühimmat parçası gömülmüş; sol gözü küçülmüş|küçülmüş ve görme yeteneğini yitirmiş|küçülmüş, görme fonksiyonunu yitirmiş. İsmi Kenan’dı. Savaşta ağır yaralar almış sığınmacıların tedavi edildiği Danimarka kurumunda uzun süre tedavi görmüştü. Sağ kolu sınırlı hareket ediyor, tokalaşırken sol kolunu kullanıyordu.

Nasır ve Göçmenlerin Zorluğu

Nasır’ı tanıdım oğlu Rahman’ı okula götürüp getirirken buldum. Çeşitli günler avucuma birçok kalem, silgi, cetvel bırakıyordu. Rahman’ın okuldan insanlara verdiği kırtasiye ürünleri başkalarının ihtiyacı amaçlı sınıfın önüne koyuyordum.

Gurbet ve Çocukluk Hikâyeleri

Her çocuğun ayrı öyküsü vardı. Bazı çocuklar savaş travmasını hala yüzleşememiş aile ortamlarından geliyordu. Sık sık dövüşüyorlardı. Günlerimiz “Yapmayın kurtulun!” demekle kekemelikle.

Rahman’ın Aile Durumu ve Psikolojik Durumu

Rahman ilkokula birinci sınıfa girmişti. Okulda ve aile ortamında uyum güçlüğü.

Psikolog pedagogu çaba tesir etmedi. Okul yöneticileri, durumu değerlendirmek amacıyla Rahman’ın ailesini daveti yapmayı kararlaştırdı.

Aile tamamı birlikte geldiler. Hepsi aynı birlikte kalıyorlar. Aile büyüğü birlikte toplantı odalarına girişte, O çocuk kalktı, “Öğretmen!” bağırdı koşarak dedesinin ellerini öpmeye aniden kullandı.

Dışarısı soğukken ben iki] çorap. Dede yalın ayak geliyordu. Yeleğin üzerine giymiş gibi beyaz kıyafetini ayak bileklerine dek düzenlenmiş giydi. Annem ve ninesi ve annesi kapalıydı. Okuldaki durumunu ifade etmeye başladığımızda, Rahman çok kötü hissetti. Hıçkıra ağlamaya başladı. Çocuk ruhu karanlık sır anlamaya çalışıyorduk.

Baba, oğlu çoğu zaman evden kaçtığını, polis tarafından yakalandığını söyledi Anne ise, açıklayarak “Hala gözleri gözü açık olarak yatak gece altını ıslatıyor!” söyledi. Rahman mahçup odadan terk etmek istedi. Durumu fazla kültürlüce.

Konsensusla ailelerin da onayıyla oğlunun bir danışmana yapılmasına karşılık buldu. Okul saatlerinde oğlu ile özel ilgilenme ile işbirliği görevi görev verildi.

Sonraki zamanlarda o çocuk koridorda koşarken, kapıya çarptı. Zararı olmadı fakat canı yandı, uzun yoğun ağlamaya başladı. Onu teselli etmek için elinden tutarak kütüphaneye götürdüm. Önüne beyaz renkli bir adet kalemler yerleştirdim. Raftan, birkaç kitap aldı okuma görünümü görünmeksizin uzaktan Rahman’ı sessiz sade> izledim. Rahman, çeşitli renklerde kalemlerle bir karalarken beni unutmuş kendi halinde konuşuyor ve anlatıyordu. Sonra kağıt alırken önüme bıraktı.

“Rahman, nedir|Bu ne|Ne yazıyorsun bu kağıda?” diye sordum. Çocuklar Çok fazla bitkin, orada kalmak istiyor, istemiyor gitmek istemiyor. Arkadaşları onu sevmiyor!” anlattı. Yaz tatilinden sonra yeni bir okulda çalışmaya. O çocuk gözden kaçırdım.

Yürürken Nasır ile karşılaştım. Bana tanıdı, “Hoca!” diyerek elini sıkıca çalıştı. O çocuk sordum, yüzü karardı; bana gizlemedi. Rahman sonraki zamanlarda çeşitli Suç olaylara karışarak yetkililer kayıtlarına geçmiş. Ailesinden alınarak problemli çocukların eğitildiği bir tane koruma yurduna yerleştirilmiş. Bütün çabalarımıza karşılık Rahman’ı kurtaramamış olduk.